İnsanlık tarihinin en karanlık sayfalarından biri bugünlerde İsrail meclisinin (Knesset) koridorlarında yazılıyor. Filistinli esirler hakkında alınan idam kararı, uluslararası hukuku hiçe sayan bir barbarlık örneği olmasının ötesinde, açık bir katliam onayıdır. Artık diplomatik nezaketlerin, ucu açık kınama mesajlarının ve "endişeliyiz" söylemlerinin raf ömrü dolmuştur.

Vicdan sahibi her bireyin ve devlet mekanizmasının sorması gereken soru şudur: Bu vahşet karşısında ne zaman "söz"den "eylem"e geçeceğiz?

Caydırıcı Yaptırımlar İçin Erteleme Lüksümüz Yok

Meclis çatısı altında acilen somut ve sarsıcı yaptırımların hayata geçirilmesi artık bir tercih değil, tarihi bir sorumluluktur. Soykırımın lojistik ve stratejik damarlarını kesmeden bu zulmü durdurmak mümkün değildir. Bu noktada atılması gereken kritik adımlar nettir:

• Üsler Kapatılmalı: Kürecik ve İncirlik üsleri derhal kapatılmalı, bölgedeki her türlü lojistik destek kesilmelidir.

• Enerji Akışı Durdurulmalı: Ceyhan üzerinden akan yakıtın, soykırım makinelerine güç vermesine daha fazla müsaade edilemez. Akış derhal kesilmelidir.

• Hukuki Hesap Sorulmalı: Çifte vatandaşlığa sahip olup da işgal saflarında bu suça ortak olanların yargılanmasını içeren kanun teklifi ivedilikle yasalaşmalıdır. Bu kişilerin mal varlıklarına el konulmalı ve müebbet hapis cezasıyla yargılanmalarının yolu açılmalıdır.

Söz Bitti, Eylem Vakti

İsrail’in pervasızlığı, dünyadaki sessizlikten ve yaptırımsız kalan diplomatik tepkilerden besleniyor. Oysa soykırımcıların nefesini kesecek olan şey, kâğıt üzerindeki metinler değil, limanlardaki, üslerdeki ve mahkeme salonlarındaki net kararlardır.

Vakit kaybetmek, yeni bir katliama ortak olmaktır. Türkiye, bu konuda öncü rolünü üstlenerek soykırım şebekesine karşı en sert ve somut duvarı örmelidir. Çünkü artık sözün bittiği, vicdanın haykırdığı o son noktadayız.