ABD'li ünlü oyuncu Meryl Sreep diyor ki;

"Bazı şeyler için artık sabrım yok...

Ukala biri hâline geldiğim için değil, aksine hayâtımda artık beni mutsuz eden ya da üzen şeyler ile vaktimi daha fazla kaybetmek istemediğim bir noktaya ulaşdığım için…

Lâf sokmalara, haddinden fazla eleştirilere ve hangi türden olursa olsun talep ve beklentilere artık sabrım yok..

Benden hoşlanmayan insânları memnun etmeye, beni sevmeyen insânları sevmeye ve bana gülümsemeyen insânlara gülümsemeye yönelik arzûmu kaybetdim.

Yalan söyleyen ve beni yönetmek isteyen insânlara bir tek dakika bile harcamak istemiyorum.

Oyunların, ikiyüzlülüğün, sahtekarlıkların ve ucuz övgülerin olduğu ortamlarda bulunmak istemiyorum.

Çok bilmişliğe ve akademik ukalalığa tahammülüm yok.

Aynı şekilde boş dedikodulara da bulaşmak istemiyorum.

Uyuşmazlıklardan ve karşılaştırmalardan hoşlanmıyorum.

Farklılıklardan, hatdâ zıtlıklardan oluşan bir dünyâya inanıyorum, bu nedenle katı ve toleransı olmayan insânlardan kaçınıyorum.

Arkadaşlıkda sadâkatsizlikden ve ihânetden hoşlanmıyorum.

Birisine nasıl iltifat edileceğini ya da cesâretlendirmek için ne diyeceğini bilmeyen insânlarla bir arada olamıyorum.

Abartılar beni sıkıyor. Ve her şeyin de üzerinde, sabrımı hak etmeyen hiç kimseye sabrım yok...

1971'de mezûn olduğumda, İsviçre'de kadınlara oy kullanma hakkı verildi.

Oysa o târihde Afgan kadınlar 50 yıldır oy hakkına sâhibdi.

Memurların çoğu kadındı.

Batının Kabil'i getirdiği bu nokda da kediler kadından daha özgür!"

Diyor; "kırklı yaşlardan sonraki farkındalıklarım" başlıklı yazısında Meryl Streep....

Düşünen ecnebîler sonunda gerçeği görüyor.

Ve ona yöneliyorlar. Lâkin çok geç kalıyorlar....

O da gavûrluklarından olsa gerek...