Evlilikte eşlerin yaptığı en büyük hatalardan biri, birbirlerini değiştirmeye zorlamalarıdır. “Önce evlenelim, sonra onu yola getiririm” düşüncesi, evlilikteki kavgaların en önemli sebeplerinden biridir. Oysa herkesin kimliği, düşünce yapısı ve bakış açısı ayrı bir varlıktır; eşiniz sizin bir uzvunuz değil, ayrı bir kişiliktir.
Bir diğer önemli husus, eşin hatalarını ikaz ederek söylemek yerine, hatalarını yaşayarak hissetmesini sağlamaktır. Fizikteki etki-tepki prensibi gibi, deneyim en kalıcı öğretmendir.
Akra FM’de çok hoşuma giden bir anekdot dinledim: Bir kadın, Prof. Dr. Kemal Çakmaklı’ya kocasını şikâyet ediyor. Her gün kocasına “Fazla ekmek alma” dediği halde, kocasının inadına ekmek aldığını söylüyor ve “Bu adamla ömür geçmez, ayrılmak istiyorum” diyor. Doktor ona, “Bir ay boyunca hiç sesini çıkarma, her şey düzelir” diyor. Kadın da denileni yapıyor ve tam bir ay boyunca sessiz kalıyor. Bir ayın sonunda evde dağlar gibi ekmek birikiyor. Adam karısına soruyor: “Bunlar ne?” Kadın gülerek, “Senin aldığın ekmekler” diyor. Adam sonunda hatasını fark ediyor: “Yahu ben ne yapmışım böyle!”
Hadisi Şerifte Peygamber Efendimiz şöyle buyurur:
“Kadınlara hayırhah olun, zira kadın bir eyeği kemiğinden yaratılmıştır. Eyeği kemiğinin en eğri yeri yukarı kısmıdır. Onu doğrultmaya kalkarsan kırarsın. Kendi hâline bırakırsan eğri halde kalır. Öyleyse kadınlara hayırhah olun.” (Buhârî, Nikâh 79)
Nisâ Suresi 34. Ayeti Kerime ise, erkeklerin kadınlar üzerinde yönetici ve koruyucu vasfına dikkat çeker.
Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz: Birbirini sevenler, bütün sorunları aşar. Sabır, anlayış ve sevgi, evliliğin gerçek rehberidir; dayatma ve zorlamalar ise yalnızca çatışma ortamını tetikler.
