Ey hayata küsmüş, umudunu yitirmiş kardeşim... Hiç dönüp Hz. Yusuf'un hikayesine baktın mı? Varsay ki sen Hz. Yusuf’sun... Babanın en gözde, en sevilen çocuğusun. Ancak bir gün, sırtını dayadığın, ağabey bildiklerin tarafından korkunç bir ihanete uğruyorsun.

Oyun oynamak için evden çıkıp, kendini zifiri karanlık bir kuyunun dibinde buluyorsun. Ailen seni öldü sanırken, kimseler tarafından aranıp sorulmuyorsun. Kuyu başında konaklayan bir kervan imdadına yetişiyor; kurtuldum sanırken insan tacirlerinin eline düşüp özgürlüğünü kaybediyorsun. Bir köle pazarında, sıradan bir eşya gibi satılıp el evinde hizmetkâr oluyorsun. Baba ocağının nazlı çocuğu iken, artık başkalarının emrinde bir kölesin.

Doğruluğun Bedeli: Ya Zina, Ya Zindan!

Köle olsan da onurunla, namusunla yaşamak istiyorsun. Lakin namuslu kalmanın ağır sancısını omuzluyorsun. Yıllarca hizmet ettiğin evin hanımı ve şehrin ileri gelenlerinin eşleri tarafından çirkin bir tercihe, zina ile zindan arasına sıkıştırılıyorsun.

Sen Rabbine sığınıp iffetini seçtiğinde ise alnına "namus düşmanı" damgası vuruluyor. Seni çok sevdiğini iddia eden o kadının ve avanelerinin iftirası yüzünden, en güzel yıllarını, gençliğini dört duvar arasında geçirmek zorunda kalıyorsun.

Zindanda Gelen İkinci İhanet

Zindanda bile ışık saçıyorsun; çevrene nasihat edip mahkûm dostlarına umut oluyorsun. Hatta sarayda önemli bir göreve geleceğini müjdelediğin dostundan, dışarı çıktığında kralın yanında senin hakkını aramasını istiyorsun. Lakin seni o zindana mahkûm eden karanlık eller, o kişiyi de satın alıyor, susturuyor. Bir kez daha ihanete uğruyor, bir kez daha satılıyorsun. Uzun yıllar boyunca, iftiranın ağır yüküyle o zindanda unutulmaya terk ediliyorsun.

Kuyudan Saraya, İntikamdan Affa Giden Yol

Gün geliyor, kralın çözülemeyen rüyası sayesinde o menfaatçi dostun aklına nihayet düşüyorsun. Yaptığın isabetli rüya yorumu ile kralın teveccühünü kazanıyorsun. Ardından gerçekler gün yüzüne çıkıyor; sana iftira atanlar suçlarını itiraf edip özürler diliyor.

Artık sadece zindandan ve kölelikten kurtulmakla kalmıyor, devlette en yüksek makamlara geliyorsun. Dün seni kuyuya atanların, köle diye satanların, iftira ile zindana çürütenlerin hayatı senin dudaklarının arasına kalıyor. Ama sen ne yapıyorsun? İntikam ateşiyle değil, büyük bir afla yaklaşıyorsun. Öyle ki, vaktiyle seni ayağa düşürenler, şimdi karşında el pençe divan duruyor. Geç de olsa sabretmenin, ahlakın ve dürüst olmanın en büyük ödülünü alıyorsun.

Şimdi Sen Söyle Kardeşim...

Şimdi dönüp kendine bir sor kardeşim: Sen olsan ne yapardın? Hz. Yusuf gibi dimdik durup, sana kötülük edenleri affedebilir miydin?

Hz. Yusuf’un çektiği bunca acının, gördüğü onca ihanetin binde birini yaşadın mı ki hemen pes ediyor, köşene çekilip hayata böylesine küsüyorsun? Unutma; her kuyunun bir kervanı, her zindanın bir çıkışı vardır. Yeter ki sabretmeyi ve dürüstlükten ödün vermemeyi bil.