Evlilik birliği, sadece aynı çatıyı paylaşmak değil, aynı zamanda ortak bir gelecek inşa etmektir. Türk hukuk sistemine göre evliliğin temel amaçlarından biri de neslin devamını sağlamaktır. Peki, eşlerden birinin çocuk sahibi olmayı reddetmesi boşanma davasında kusur sayılır mı? İşte Yargıtay kararları ışığında "çocuk istememe" konusunun hukuki boyutu.

Yargıtay Kararlarına Göre Çocuk İstememek "Kusur" mu?

Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, evlilik süresince makul bir neden olmaksızın çocuk sahibi olmaktan sürekli kaçınan eş, boşanma davasında tam kusurlu sayılabiliyor. Hukuk, eşlerin aile kurma yükümlülüklerini yerine getirmemesini "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" (şiddetli geçimsizlik) kapsamında değerlendiriyor.

Hangi Durumlarda Boşanma Sebebi Oluşur?

Bir eşin çocuk istememesi, aşağıdaki sonuçları doğurabilir:

• Evlilik Birliğinin Sarsılması: Süreklilik arz eden reddediş, evliliği çekilmez hale getirdiği kabul edilerek boşanma nedeni sayılır.

• Manevi Tazminat Hakkı: Çocuk sahibi olma hakkı engellenen diğer eş, kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle manevi tazminat talep edebilir.

Kritik Ayrım: "Haklı Sebep" Nedir?

Her çocuk istememe durumu kusur teşkil etmez. Yargıtay, somut olayın şartlarını incelerken bazı istisnaları "makul sebep" olarak kabul eder:

• Ciddi sağlık sorunları veya biyolojik engeller,

• Genetik hastalık riskleri,

• Çocuğun bakımını imkansız kılan ağır maddi imkansızlıklar.

Bu tür durumlarda eşin çocuk istememesi bir kusur olarak görülmez ve tazminat yükümlülüğü doğurmaz.

Hukuki Destek Şart

Evlilikte çocuk meselesi, kişisel tercihlerle hukuki sorumlulukların kesiştiği hassas bir noktadır. Hak kaybı yaşamamak ve süreci doğru yönetmek için genel bilgiler yerine, kendi durumunuza özel bir hukuki değerlendirme almanız kritik önem taşır.