Konya denince akla sadece taş binalar, geniş caddeler gelmez; bu şehrin ruhunu üfleyen, sokaklarına ihlas kokusu yayan manevi mimarlar gelir. Bugün camilerimizde yankılanan ezanların ardında, sadece fıkıh bilgisiyle değil, ahlakıyla da devleşen devasa çınarların izleri vardır. Hacıveyiszade Mustafa Kurucu, Tahir Büyükkörükçü ve Mehmet Zahid Kotku gibi zatların imamlık yıllarına dair anlatılan hatıralar, aslında bugün unuttuğumuz "hizmet" anlayışının ta kendisidir.

Kapının Hizmetkarı: Hacıveyiszade Efendi’nin Tevazusu

Gerçek alim, ilmiyle kibirlenen değil, ilmini tevazuyla taçlandırandır. Hacıveyiszade Mustafa Kurucu Efendi, Konya’da imamlık yaptığı yıllarda bu hakikati bizzat yaşayarak öğretmiştir. Camiye her gün erkenden gelen Hacıveyiszade’yi bir sabah namazı öncesi eğilmiş bir şeyler yaparken gören cemaat hayretler içinde kalır. Koskoca alim, Allah’ın evine gelen misafirlerin ayakkabılarını tek tek düzeltmektedir.

"Hocam, siz koskoca alimsiniz, bunu niye yapıyorsunuz?" sorusuna verdiği cevap, bugün hepimizin kulağına küpe olmalı: "Biz bu kapının hizmetçisiyiz. Bu kapıya gelen Allah’ın misafiridir." İşte bu bakış açısı, imamlığın sadece bir meslek değil, bir gönül işçiliği olduğunun en büyük kanıtıdır.

Gönüllere Dokunan Vaaz: Tahir Büyükkörükçü Hoca

Bazen binlerce sayfa kitap okursunuz tesir etmez, bazen de ihlasla söylenen bir cümle bir ömrü değiştirir. "Sultanü’l Vaizin" Tahir Büyükkörükçü Hoca, kürsüden sadece bilgi değil, muhabbet saçardı. Bir gün vaazında, "Evladım… Allah seni namaz için yarattı. Sen dünyaya eğlenmek için değil, Rabbini tanımak için geldin" dediğinde, o söz bir gencin kalbine ok gibi saplanır.

Gözü yaşlı gencin namaza başlama hikayesi, Tahir Hoca’nın şu şefkat dolu cümlesinde gizlidir: "Evladım geçmişe bakma. Bir secdeyle Allah’a dönmek yeter." Bu hatıra, irşadın sertlikle değil, kucaklayıcı bir merhametle yapılması gerektiğini bizlere hatırlatıyor.

Cemaat mi Önemli, Niyet mi? Mehmet Zahid Kotku’nun Nasihati

Günümüzde niceliğe, yani sayıya çok takılıyoruz. Oysa Mehmet Zahid Kotku Hazretleri, imamlık anlayışını kökten değiştirecek o meşhur dersi, cemaatin azlığından şikayet eden genç bir imama vermiştir: "Sen önce namazı Allah’’a kıldır. Cemaat Allah’ın işidir."

Kotku Hazretleri’ne göre, bir imam önce kendi kalbinde saf tutmalıdır. Kalbi düzgün olanın arkasında er ya da geç bir saf oluşur. Bu nasihat, sadece cami görevlilerine değil, yaptığı işi hakkıyla ve sadece Allah rızası için yapmak isteyen herkese bir rehber niteliğindedir.

Sonuç Olarak; Konya’nın bu büyük alimleri, bize imamlığın bir "makam" değil, bir "mahviyet" (hiçlik) makamı olduğunu öğrettiler. Onların hatıraları sadece geçmişin birer yaprağı değil, geleceğimizi aydınlatan birer fenerdir. Bugün camiye her girişimizde, o ayakkabıları düzelten eli ve "Hizmetçiyiz" diyen o sesi hatırlamak dileğiyle...