Babasını kaybettiğinde henüz 3 yaşında olan Hürkuş, cepheye koştuğunda 16, gökyüzüyle tanışıp pilotluk diplomasını aldığında ise sadece 20 yaşındaydı. Birinci Dünya Savaşı'nda Ruslara esir düşen, ancak kaçmayı başararak vatan savunmasına geri dönen bu genç adamın hikayesi, azmin ve kararlılığın en somut örneğidir.

İstiklal Madalyası'ndan İlk Türk Uçağına

Kurtuluş Savaşı’nın ilk ve son uçuşunu gerçekleştirerek adını tarihe altın harflerle yazdıran Vecihi Hürkuş, gösterdiği üstün başarılar neticesinde İstiklal Madalyası ile ödüllendirildi. Ancak onun asıl hayali, Türkiye'nin kendi kanatlarıyla uçmasıydı. 29 yaşında, kısıtlı imkanlarla kendi tasarımı olan Vecihi K-6 uçağını tamamladı. Fakat bu başarı, dönemin bürokrasisine takıldı. Sertifika verecek yetkili bulunamadığı için uçuşu yasaklandı; buna rağmen havalandığı için ceza aldı ve uçağına el konuldu.

Pes Etmeyen Bir Ruh: Prag'dan Gelen Onay

1930 yılında ilk Türk sivil uçağı Vecihi 14’ü ürettiğinde yine benzer engellerle karşılaştı. Türkiye'den uçuş izni alamayınca, uçağını parçalara ayırarak trenle Prag'a götürdü. Çekoslovakya'da "uçabilir" onayını alıp yurda döndüğünde ise uçağı yeniden uçuştan men edildi. Bu engeller bile onu durduramadı; 1932'de Türkiye'nin ilk sivil havacılık okulunu kurarak yeni nesil havacılar yetiştirdi.

Sefalet İçinde Geçen Bir Ömür, Silinmeyen Bir İz

Hayatının sonuna kadar ülkesi için üreten Hürkuş, maddi imkansızlıklar ve engellemeler nedeniyle borç batağına sürüklendi. Savaş kahramanlığı için bağlanan maaşına bile el konulduğu günler oldu.

"Vazgeçmek" kelimesini lugatından silen bu devrimci ruh, 1969 yılında Apollo 11 Ay'a iniş yaparken, ardında unutulmaz bir miras bırakarak sefalet içinde hayata gözlerini yumdu.

Bugün yerli ve milli savunma sanayiimizin temel taşlarından biri olarak anılan Vecihi Hürkuş, Türk gençliğine gökyüzüne bakma cesareti vermeye devam ediyor.